200 Yüzlü
Avşar/Kayseri Her şeyimle iyi bir insan olmaya çalışırken yine de nefsime hakim olamıyorum. (Göz zinası) Sonra hemen secdeye kapanıp tövbe ediyorum.
Sonra kalkıp bir de Allah’tan, Peygamber’den söz ediyorum. Ben kimim ki?.. Bu ikiyüzlülükten nasıl kurtulacağım abi?
Dr. Can
Sevgili Avşar Bey;
1) İster ibadetlerimizde, isterse erdemli kararlarımızın uygulamasında insanlar karşısında ve yanında olmakla, yalnız olmak arasında “maalesef” büyük farklar bulunmaktadır.
2) Aslında böyle bir fark olmamalı ya da illa ki olacaksa “yalnız kalındığında” oluşan ruh halimizin lehine bir fark olmalıdır.
3) Uhuvvet ve ihlas prensiplerine göre halkın ya da arkadaşların arasında mütevazi, sade ve objektif olmalı (ki ayranlar kabarmasın ve riya olmasın); ama gece kendi kendimize sabaha dek secdede, subjektif, nefsimize karşı savcı ve hatta takva konularında idealist olmalıyız.
4) Başkasının parasıyla kurban kesmek kolay olurmuş. Diyeceksin ki “Sen böyle misiniz?” Tabii ki cevabım “Maalesef hayır”… “O halde “öyle ol” ve “O zaman yaz.” dediğini duyar gibi oluyorum. Eğer ben bunları yapsaydım zaten yazmazdım. Zira;
A) Bravo doktora. Nefsinde yaşamadığı şeyi yazmıyor derdiniz. O da beni bozar…
B) Bu güzellikleri yaşasaydım Dr. Can’ı yazmaz “Havadis-ül Cenne” diye bir gazete çıkarıp medya patronu olurdum…
C) Evet, yaşayışım “eğri” olabilir, ama hiç olmazsa yazılarım “doğru” olsun istedim.
5) Ayrıca, sana da bana da teselli olacak bir anekdot aktarmak isterim. Hz. Ebu Bekir (ra) “Ya Resulallah. Senin yanındayken çok mutlu ve inançlı oluyorum. Çıkıp eve gidince ben sanki o ben değilim.” demiş. Efendimiz (sas), mealen “Her daim benim yanındaki gibi olsanız melekler etrafınıza üşüşür, sizinle selamlaşırdı.” buyurmuştur.
6) Evet sevgili Avşar bey… İman ve günaha karşı sabır her an aynı kesafette olmuyor maalesef. Ya da farklı bir görüşle şöyle de diyebiliriz: Camide namaz kılarken “insanların bizi gördüğüne” inanırız ve adam gibi kılar, adam gibi düşünürüz de, EVDE YALNIZKEN ALLAH’IN BİZİ GÖRDÜĞÜNÜ UNUTUVERİRİZ!
7) İzin verirsen kendin için yazdığın “Bu ikiyüzlülük” konusunu ben Dr. Can için yazayım ve dua istirham edeyim…
Avşar/Kayseri Her şeyimle iyi bir insan olmaya çalışırken yine de nefsime hakim olamıyorum. (Göz zinası) Sonra hemen secdeye kapanıp tövbe ediyorum.
Sonra kalkıp bir de Allah’tan, Peygamber’den söz ediyorum. Ben kimim ki?.. Bu ikiyüzlülükten nasıl kurtulacağım abi?
Dr. Can
Sevgili Avşar Bey;
1) İster ibadetlerimizde, isterse erdemli kararlarımızın uygulamasında insanlar karşısında ve yanında olmakla, yalnız olmak arasında “maalesef” büyük farklar bulunmaktadır.
2) Aslında böyle bir fark olmamalı ya da illa ki olacaksa “yalnız kalındığında” oluşan ruh halimizin lehine bir fark olmalıdır.
3) Uhuvvet ve ihlas prensiplerine göre halkın ya da arkadaşların arasında mütevazi, sade ve objektif olmalı (ki ayranlar kabarmasın ve riya olmasın); ama gece kendi kendimize sabaha dek secdede, subjektif, nefsimize karşı savcı ve hatta takva konularında idealist olmalıyız.
4) Başkasının parasıyla kurban kesmek kolay olurmuş. Diyeceksin ki “Sen böyle misiniz?” Tabii ki cevabım “Maalesef hayır”… “O halde “öyle ol” ve “O zaman yaz.” dediğini duyar gibi oluyorum. Eğer ben bunları yapsaydım zaten yazmazdım. Zira;
A) Bravo doktora. Nefsinde yaşamadığı şeyi yazmıyor derdiniz. O da beni bozar…
B) Bu güzellikleri yaşasaydım Dr. Can’ı yazmaz “Havadis-ül Cenne” diye bir gazete çıkarıp medya patronu olurdum…
C) Evet, yaşayışım “eğri” olabilir, ama hiç olmazsa yazılarım “doğru” olsun istedim.
5) Ayrıca, sana da bana da teselli olacak bir anekdot aktarmak isterim. Hz. Ebu Bekir (ra) “Ya Resulallah. Senin yanındayken çok mutlu ve inançlı oluyorum. Çıkıp eve gidince ben sanki o ben değilim.” demiş. Efendimiz (sas), mealen “Her daim benim yanındaki gibi olsanız melekler etrafınıza üşüşür, sizinle selamlaşırdı.” buyurmuştur.
6) Evet sevgili Avşar bey… İman ve günaha karşı sabır her an aynı kesafette olmuyor maalesef. Ya da farklı bir görüşle şöyle de diyebiliriz: Camide namaz kılarken “insanların bizi gördüğüne” inanırız ve adam gibi kılar, adam gibi düşünürüz de, EVDE YALNIZKEN ALLAH’IN BİZİ GÖRDÜĞÜNÜ UNUTUVERİRİZ!
7) İzin verirsen kendin için yazdığın “Bu ikiyüzlülük” konusunu ben Dr. Can için yazayım ve dua istirham edeyim…
